Onderdeel van de ‘Rijsbergse’ familie

“Ik weet niet of dat wel iets voor mij is”
Femke vond haar werk in Rijsbergen prettig, maar haar managers zagen meer potentie in haar. Hoewel ze zelf nog twijfelde over de stap naar complexere zorg, wist één van de managers haar te overtuigen. “Ik wist dat hij dit niet zomaar zei. Als hij het niet in mij zou zien, had hij me deze kans niet gegeven.” Zo besloot ze de uitdaging aan te gaan en over te stappen naar Gouwberg 11A.

Ze had vooraf wel de “spookverhalen” gehoord over de cliënten, maar ontdekte al snel dat het werk, ondanks incidenten, juist erg leuk is. Negatieve gebeurtenissen blijven nu eenmaal langer hangen, legt ze uit. Tijdens de coronaperiode ging Femke volledig op 11A werken. Dat bleek waardevol: omdat er weinig mocht, kon ze zich volledig richten op de groep. Zo leerde ze de cliënten écht kennen, ook in moeilijke momenten, en bouwde ze een hechte band met hen op.

Het doel is; een huiselijke sfeer
De woonvoorziening bestaat uit een A- en B-kant, waar alle cliënten een ernstig tot matig verstandelijke beperking hebben en vaak moeite hebben met stress, veranderingen en vastlopende patronen, mede door bijkomende syndromen zoals ASS, depressie of syndromale afwijkingen. Op de B-kant staan rust en structuur centraal om een veilige basis te bieden, terwijl op de A-kant meer onderlinge interactie mogelijk is en drie cliënten 1-op-1 begeleiding krijgen. Spanningsopbouw wordt gezien als een uiting van onmacht, waardoor het team continu zoekt naar manieren om bewoners beter te begrijpen. Wat cliënten aankunnen verschilt per dag: soms zijn ze zelfstandig, andere dagen hebben ze volledige ondersteuning nodig — iets wat Femke leerde toeschrijven aan de draagkracht van de cliënt in plaats van aan de begeleider. Ondanks de complexe zorgvraag zet het team zich dagelijks in voor een huiselijke sfeer, zodat bewoners zich echt veilig en thuis kunnen voelen.

Het werken als persoonlijk begeleider
Femke werkt op Gouwberg 11A als persoonlijk begeleider en vervult daarnaast de rol van roostercontactpersoon. Als persoonlijk begeleider is ze verantwoordelijk voor het plan van drie cliënten, waarbij ze ervoor zorgt dat deze extra aandacht krijgen. De groep is pittig, met agressie en complexe hulpvragen, waardoor een veilige bezetting essentieel is. Het plannen van de roosters ziet ze als een leuke uitdaging: een goed gevuld en evenwichtig rooster draagt bij aan een rustige dienst.

Het belangrijkste voor Femke is dat cliënten een fijne ervaring hebben. Een ontspannen dienst betekent dat ze haar werk goed heeft gedaan. Soms is dat bijvoorbeeld het bieden van nabijheid tijdens een avonddienst. “Als de cliënt een fijne en ontspannen avond heeft, dan haal ik daar mijn geluksmoment uit,” vertelt ze. Zo combineert ze planning en persoonlijke zorg om het beste voor de cliënten te bereiken.

Werk en privébalans
Omdat Femke uit een gezin komt waar allebei de ouders in de zorg werken, begrijpen zij op een bepaalde hoogte met welke doelgroep Femke werkt. Soms vinden vriendinnen het nog wel eens gek. Het fijne aan deze doelgroep vindt Femke dat ze weet dat het nooit op haar als persoon gericht is. Het gaat altijd om een bepaalde situatie, die gedachte helpt haar dan ook om het makkelijk van zich af te zetten. “Ik ben het pionnetje wat ze heel hard nodig hebben, ze halen veiligheid uit mij.” Als ze het op deze manier aan haar vriendinnen uitlegt, begrijpen die dat ze wel eens met een blauw plek thuis komt.