Vrijwilligersverhaal Angela

Eerste kennismaking met vrijwilligerswerk
Angela werd in 2008 getriggerd door een advertentie in het Gilze-reiskrantje waarin een vrijwilliger werd gezocht voor de Laagstraat in Rijen. Ze reageerde enthousiast met een mail en werd uitgenodigd voor een koffiemoment op de locatie. Vanaf het moment dat ze binnenkwam, had ze het gevoel dat het goed zat. Het klikte meteen, en er was al iemand die ze kon ondersteunen: een cliënt die graag wandelde.

Wandelen met Hendrick
Deze cliënt was Hendrick, een man die weinig familie had en aangewezen was op de aandacht van een vrijwilliger. Angela ging regelmatig met hem wandelen, een activiteit waar Hendrick enorm van genoot. Hij kwam uit een gezin van acht kinderen, waarvan zijn broer Huub ook bij Amarant woonde. Naast wandelen was Angela op woensdag vaak aanwezig bij creatieve momenten en andere activiteiten binnen de voorziening.

Afscheid en contact met Huub
Toen Hendrick ouder werd, kwam er een afscheidsmoment. Bij zijn uitvaart raakte Angela in contact met Huub, zijn broer, die in Tilburg woonde. De Mahlerstraat, waar Huub woonde, betrok Angela ook bij activiteiten. Zo zijn ze naar de Tilburgse Kermis, de Efteling en de Beekse Bergen geweest. Ook is Angela een aantal keren met Huub naar Lourdes geweest. Helaas heeft ze ook van Huub inmiddels afscheid moeten nemen.

Een nieuwe uitdaging
Later werd Angela benaderd door VIP voor elkaar in Rijen, nadat de moeder van een cliënt vroeg of iemand iets voor haar zoon kon betekenen. Angela besloot dit op zich te nemen en ging aan de slag als vrijwilligster van Ronald, een jongeman met autisme. Ronald woont op de Bosstraat in Tilburg en de samenwerking met hem brengt soms uitdagingen met zich mee. Angela’s rustige en geduldige houding helpt Ronald om zich op zijn gemak te voelen. Samen bezoeken ze bijvoorbeeld de bingo op het terrein of kerkdiensten, maar altijd alleen als Ronald dit zelf wil. Tijdens vakanties van zijn ouders op hun Limburgse camping, gaat Angela ook wel eens bij hem langs. Ook bij andere activiteiten wordt Angela door de ouders van Ronald meegevraagd.

Begrip en geduld in de omgang
De band tussen Angela en Ronald is sterk. Hoewel Angela het soms moeilijk vindt om zijn gedrag te interpreteren, of het nu op haar gericht is of voortkomt uit zijn eigen frustratie, geniet Ronald zichtbaar van muziek. Muziek brengt hem tot leven, vooral wanneer hij zelf als DJ mag optreden of gezellig kan meezingen. Thuis laat hij graag muziek horen in de huiskamer en pakt hij, als het even kan, de microfoon om enthousiast mee te zingen. Dat zijn momenten die hem en zijn omgeving dierbaar zijn. Ronald hecht bovendien veel waarde aan zijn geloof: hij bezoekt graag kerkdiensten bij Iris en draagt met trots armbandjes met religieuze afbeeldingen, net als de kruizen en beeldjes die hem dierbaar zijn. Voor deze doelgroep is het niet altijd eenvoudig geschikt vrijwilligerswerk te vinden, omdat begrip en geduld essentieel zijn in het omgaan met gedrag, maar de samenwerking tussen Angela en Ronald laat zien hoe betekenisvol het kan zijn.

Afwisseling in vrijwilligerswerk
Angela’s vrijwilligerswerk is op oproepbasis, wat het werk afwisselend en leuk houdt. Daarnaast schenkt ze koffie en thee tijdens de kerkdiensten op Hooge Veer en DDBP. Voor haar zijn de geluksmomenten eenvoudig maar bijzonder: de glimlach van mensen die zich gezien voelen en aandacht krijgen, maakt het werk de moeite waard. Ze vindt het dan ook belangrijk om de bewoners te bereiken. Kijken waar zij behoefte aan hebben en het bieden van een luisterend oor. Door haar inzet voelen cliënten zich erkend en durven zij ook makkelijker iets te vragen.

Samenwerking met andere vrijwilligers
Naast haar contact met cliënten hecht Angela veel waarde aan de samenwerking met andere vrijwilligers. De onderlinge band en de mogelijkheid elkaar te ondersteunen versterken het plezier in haar vrijwilligerswerk en maken het tot een betekenisvolle ervaring.

Na alle jaren vrijwilligerswerk pakt Angela nog regelmatig de foto’s en kaartjes erbij die ze in de loop van de jaren bewaard heeft. Ze kijkt dan met een glimlach terug op deze mooie tijden. Al deze herinneringen bewaart ze in een boek, ze hoopt natuurlijk dat er nog veel mooie ervaringen bij mogen komen om haar boek vol te krijgen.